Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: ''Έχω ένα όνειρο !''

''Έχω ένα όνειρο!
 Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ανατείλει και θα ζήσει την αληθινή σημασία του πιστεύω του: ". Θεωρούμε ότι αυτές οι αλήθειες  είναι αυτονόητες και ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι"
 
 Στις 28 Αυγούστου 1963, μπροστά σε 250.000 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων 60 χιλιάδες ήσαν Λευκοί, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ εκφωνούσε

στην πλατεία της Ουάσινγκτον τον περίφημο λόγο1 του, ο οποίος  πέρασε στην Ιστορία ως ένας από τους καλύτερους ρητορικούς λόγους, γεμάτος επαναστατική δύναμη και σοφή πραότητα και που έγινε γνωστός από την περίφημη φράση ''  I have a dream! ''.


Η εκστρατεία του Μπέρμιγχαμ

Την Άνοιξη του 1963 η Χριστιανική διάσκεψη και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ οργάνωσαν ακόμα μια σειρά διαμαρτυριών εναντίον των φυλετικών διακρίσεων, αυτή τη φορά στη πόλη Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα.
Στις 12 Απριλίου του 1963 – Μεγάλη Παρασκευή – ο  Μάρτιν Λούθερ Κινγκ τέθηκε επικεφαλής μιας πορείας διαμαρτυρίας προς το δημαρχείο της πόλης. Σερίφης την πόλης ήταν ένας από τους σκληρότερους ρατσιστές του Νότου, ο διαβόητος Τζιμ “Μπούλ” Κόννορς, ο οποίος είχε σκοπό να διαλύσει τη πορεία και να τιμωρήσει αμείλικτα τους διαδηλωτές. Έτσι, χρησιμοποιώντας όλες τις βάρβαρες μεθόδους επιτέθηκε εναντίον άοπλων πολιτών με ρόπαλα, με μαστίγια, με γκλομπς αλλά και με αστυνομικά σκυλιά που ρίχτηκαν εναντίον των διαδηλωτών. Το ξύλο και τη φυλάκιση δεν την απέφυγε ούτε ο  Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Συνελήφθη και κρατήθηκε σε αυστηρή απομόνωση για μερικές μέρες. Εκεί μάλιστα έγραψε και την περίφημη επιστολή του '' Γράμμα απο τη φυλακή του Μπέρμιγχαμ.''

Μπέρμιγχαμ, Αλαμπάμα 1963


Η κακομεταχείριση που υπέστησαν οι  διαδηλωτές τράβηξε τα βλέμματα των τηλεοπτικών συνεργείων και κατά συνέπεια και του αμερικανικού κοινού. Παρενέβη μέχρι και ο υπουργός Δικαιοσύνης Ρόμπερτ Κέννεντυ που κατάφερε να τον απελευθερώσει. Παρ' όλη την αστυνομική βία, οι Νέγροι  συνέχισαν για τις επόμενες 40 μέρες να διαδηλώνουν, αν και η απάντηση του σερίφη εναντίον τους, ήταν ιδιαίτερα σκληρή. Τα αστυνομικά σκυλιά ρίχνονταν ανεξέλεγκτα εναντίον των διαδηλωτών, και οι πυροσβεστικές μάνικες εξακόντιζαν τόνους νερού τραυματίζοντας πολλούς πολίτες. Στις 10 Μαΐου του 1963 όμως, η νίκη έστεψε τις προσπάθειές τους. Υπεγράφη τελικά συμφωνία με τις λευκές αρχές για την απελευθέρωση των τριών χιλιάδων κρατουμένων που κρατούσε στα κελιά του ο Σερίφης Κόνορς, την κατάργηση των φυλετικών διακρίσεων στους δημόσιους χώρους και στις προσλήψεις.

Πορεία προς την Ουάσινγκτον για εργασία και δικαιώματα


Η πορεία προς την Ουάσιγκτον

Ο Κινγκ, εκπροσωπώντας την οργάνωσή του, ήταν ένας από τους 6 ηγέτες οργανώσεων για τα πολιτικά δικαιώματα, που συμμετείχαν στην Πορεία προς την Ουάσιγκτον για δουλειά και ελευθερία.

Στις 28 Αυγούστου του 1963 200.000 διαδηλωτές, λευκοί και μαύροι,συναντήθηκαν στο μνημείο του Αβραάμ Λίνκολν για να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους σε κάθε μορφή διάκρισης. Σε αυτήν την εκδήλωση διαμαρτυρίας ο Κινγκ θα εκφωνήσει τον διάρκειας 17 λεπτών λόγο του, τον πιο γνωστό από όλους, ξεκινώντας με τη φράση «Εχω ένα όνειρο...». Η πορεία προς την Ουάσινγκτον απεδείχθη ιδιαίτερα επιτυχημένη εκστρατεία, αφού το 1964 ψηφίστηκε ο πιο σημαντικός ίσως νόμος που τερμάτιζε κάθε διάκριση μεταξύ των ανθρώπων με βάση τη φυλή, το φύλο, τη θρησκεία ή την καταγωγή. Με αυτόν τον νόμο παραχωρήθηκαν δικαιώματα ψήφου, καταργήθηκαν οι ξεχωριστές δημόσιες αίθουσες για λευκούς και μαύρους, οι διακρίσεις στα σχολεία, στα σωματεία και στους εύρεση εργασίας.




Η ομιλία

'' Είμαι χαρούμενος που βρίσκομαι μαζί σας σήμερα, σε κάτι που τι θα μείνει στην ιστορία, ως η μεγαλύτερη διαδήλωση για την ελευθερία στην ιστορία του έθνους μας.

Πέντε εικοσάχρονα2 πριν, ένας μεγάλος Αμερικανός2, στου οποίου τη συμβολική σκιά στεκόμαστε σήμερα, υπέγραψε τη Διακήρυξη Χειραφέτησης. Αυτή η βαρυσήμαντη απόφαση ήρθε ως μεγάλο φως φάρου ελπίδας σε εκατομμύρια Νέγρους σκλάβους, που είχαν καεί στις φλόγες του άδικου μαρασμού. Ήρθε ως ένα χαρμόσυνο ξημέρωμα για να τερματίσει τη μακρά νύχτα της αιχμαλωσίας τους.
Όμως, εκατό χρόνια μετά, ο Νέγρος δεν είναι ελεύθερος. Εκατό χρόνια μετά, η ζωή του Νέγρου είναι ακόμη θλιβερά τσακισμένη από τις χειροπέδες του διαχωρισμού και τις αλυσίδες των διακρίσεων. Εκατό χρόνια μετά, ο Νέγρος ζει σ' ένα μοναχικό νησί φτώχειας, στο μέσο ενός απέραντου ωκεανού υλικής ευημερίας. Εκατό χρόνια μετά, ο Νέγρος μαραζώνει ακόμη στις γωνίες της αμερικανικής κοινωνίας και βρίσκει τον εαυτό του εξόριστο στην ίδια του τη γη. Και έτσι, έχουμε έρθει εδώ σήμερα για να δραματοποιήσουμε μια επαίσχυντη κατάσταση.

Υπό μια έννοια έχουμε έρθει στην πρωτεύουσα του έθνους μας για να εξαργυρώσουμε μια επιταγή. Όταν οι αρχιτέκτονες της Δημοκρατίας μας έγραψαν τις θαυμάσιες λέξεις του Συντάγματος και της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας, υπέγραφαν μία επιταγή, της οποίας κάθε Αμερικανός επρόκειτο να είναι νόμιμος κληρονόμος. Αυτή η επιταγή ήταν μια υπόσχεση ότι όλοι οι άνθρωποι, ναι, μαύροι, όπως και οι λευκοί, θα είναι εξασφαλισμένοι με "αναφαίρετα δικαιώματα" , της "Ζωής, της Ελευθερίας και της επιδίωξη της Ευτυχίας." Είναι φανερό σήμερα ότι η Αμερική έχει αθετήσει αυτή την επιταγή, σε τέτοιο βαθμό που οι έγχρωμοι πολίτες της ανησυχούν. Αντί να τιμήσει αυτήν την ιερή υποχρέωση, η Αμερική έχει δώσει  στους Νέγρους μια ακάλυπτη επιταγή, μια επιταγή που έχει έρθει πίσω με την ένδειξη "ανεπαρκή κεφάλαια".

Αλλά αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι η τράπεζα της δικαιοσύνης έχει χρεοκοπήσει. Αρνούμαστε να πιστέψουμε ότι υπάρχουν ανεπαρκείς πόροι στα μεγάλα θησαυροφυλάκια ευκαιριών αυτού του έθνους. Και έτσι, έχουμε έρθει να εξαργυρώσουμε αυτή την επιταγή, μια επιταγή που θα μας δώσει κατόπιν αιτήματος τα πλούτη της ελευθερίας και της ασφάλειας της δικαιοσύνης.

Έχουμε έρθει επίσης σε αυτό το καθαγιασμένο τόπο για να υπενθυμίσουμε στην Αμερική την κατεπείγουσα πίεση του Τώρα.  Δεν είναι καιρός τώρα να συμμετέχουμε στην πολυτέλεια της δροσιάς ή να πάρουμε το καθησυχαστικό ναρκωτικό του γκραντουαλισμού3. Τώρα είναι η ώρα να κάνουν πραγματικές τις υποσχέσεις της δημοκρατίας. Τώρα είναι η ώρα για να ανατείλει η δημοκρατία από τη σκοτεινή και έρημη κοιλάδα του διαχωρισμού προς το ηλιόλουστο μονοπάτι της φυλετικής δικαιοσύνης. Τώρα είναι η ώρα να σηκωθεί το έθνος μας από την κινούμενη άμμο της φυλετικής αδικίας προς το σταθερό βράχο της αδελφοσύνης. Τώρα είναι η ώρα να κάνει η δικαιοσύνη πραγματικότητα για όλα τα παιδιά του Θεού.

 Θα ήταν μοιραίο για το έθνος να αγνοήσει το επείγον της στιγμής. Αυτό το καυτό καλοκαίρι της δικαιολογημένης δυσαρέσκειας του Νέγρου δεν θα περάσει, μέχρις ότου υπάρξει ένα αναζωογονητικό φθινόπωρο ελευθερίας και ισότητας. Το 1963 δεν είναι ένα τέλος, αλλά η αρχή. Και εκείνοι που ελπίζουν ότι ο Νέγρος που είχε την ανάγκη να εκτονώσει  το θυμό του τώρα είναι ικανοποιημένος, θα ξυπνήσουν απότομα, αν το έθνος επιστρέψει στο κάνει τα πάντα με τον συνήθη τρόπο.4 Και δεν θα υπάρξει ούτε ηρεμία ούτε γαλήνη στην Αμερική, μέχρι ο Νέγρος να αποκτήσει τα δικαιώματα του πολίτη. Οι ανεμοστρόβιλοι της ανταρσίας θα συνεχίσουν να ταρακουνούν τα θεμέλια του έθνους μας, μέχρις ότου η φωτεινή μέρα της δικαιοσύνης αναδύθεί.

Αλλά υπάρχει κάτι που πρέπει να πω στο λαό μου, που στέκεται στο ζεστό κατώφλι που οδηγεί στο παλάτι της δικαιοσύνης: Κατά τη διαδικασία της απόκτησης τη νόμιμης θέση μας, δεν πρέπει να βρεθούμε ένοχοι για αξιόποινες πράξεις.  Ας μην επιδιώκουμε να ικανοποιήσουμε τη δίψα μας για ελευθερία πίνοντας από το ποτήρι της πίκρας και του μίσους. Εμείς πάντα πρέπει να διεξάγουμε τον αγώνα μας στο υψηλό επίπεδο της αξιοπρέπειας και της πειθαρχίας. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε η δημιουργική μας διαμαρτυρία να εκφυλιστεί σε σωματική βία. Ξανά και ξανά, πρέπει να υψωθούμε στα μεγαλοπρεπή ύψη της συνάντησης της φυσικής δύναμης με την ψυχική δύναμη.
Η θαυμάσια νέα μαχητικότητα η οποία έχει περιβάλει την κοινότητα Νέγρων δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε δυσπιστία για όλο τον λευκό λαό, για πολλούς από τους λευκούς αδελφούς μας, οι οποίοι, όπως αποδεικνύεται από την παρουσία τους εδώ σήμερα, έχουν έρθει γιατί έχουν συνειδητοποιήσει  ότι η μοίρα τους είναι δεμένη με τη δική μας μοίρα. Και έχουν αρχίσει να συνειδητοποιούν ότι η ελευθερία τους είναι άρρηκτα δεμένη με την ελευθερία μας.

Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μόνοι μας.
Και καθώς προχωράμε, πρέπει να δόσουμε υπόσχεση ότι θα προχωρούμε πάντα μπροστά.
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω.


Υπάρχουν εκείνοι που ρωτούν τους θιασώτες των δικαιωμάτων των πολιτών, "Πότε θα είστε ικανοποιημένοι;"
* Δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι, όσο ο Νέγρος είναι το θύμα μιας  ανείπωτης φρίκης της αστυνομικής βαρβαρότητας. Δεν μπορούμε ποτέ να είμαστε ικανοποιημένοι,  όσο τα σώματά μας, βαριά από την κούραση του ταξιδιού, δεν μπορούν να βρουν κατάλυμα στα μοτέλ των αυτοκινητοδρόμων και στα ξενοδοχεία των πόλεων.
* Δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι, όσο η βασική κινητικότητα του Νέγρου είναι από ένα μικρότερο γκέτο σε ένα μεγαλύτερο. Δεν μπορούμε να είμαστε ποτέ ικανοποιημένοι, όσο τα παιδιά μας απογυμνώνονται από αυτο-κουκούλα τους  και ληστεύεται η αξιοπρέπειά τους από πινακίδες που γράφουν: '' Για Λευκούς Μόνο''
 * Δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι όσο ένας νέγρος στο Μισισιπή δεν μπορεί να ψηφίσει και ένας Νέγρος στην Νέα Υόρκη πιστεύει πως δεν έχει τίποτα για το οποίο να ψηφίσει. Όχι, όχι, δεν είμαστε ικανοποιημένοι, και δεν θα είμαστε ικανοποιημένοι μέχρι να η δικαιοσύνη να κυλήσει σαν το νερό και η νομιμότητα σαν ένα ισχυρό ρεύμα."

 Δεν έχω ξεχάσει ότι μερικοί από εσάς έχουν έρθει εδώ από μεγάλες δίκες και βάσανα. Μερικοί από εσάς έχουν έρθει φρέσκοι από στενά κελιά φυλακής. Και κάποιοι από εσάς έχουν έρθει από περιοχές, όπου το αίτημά σας - αίτημα για  ελευθερία- σας άφησε συντετριμμένους από τις θύελλες των διώξεων και δαρμένους από τους ανέμους της αστυνομικής κτηνωδίας. Έχετε γίνει οι παλαίμαχοι των δημιουργικών βασάνων. Συνεχίστε να δουλεύετε με την πίστη ότι αυτά τα άδικα βάσανα είναι λυτρωτικά. Πηγαίνετε πίσω στο Μισισιπή, γυρίστε πίσω στην Αλαμπάμα, γυρίστε πίσω στη Νότια Καρολίνα, γυρίστε πίσω στη Τζόρτζια, γυρίστε πίσω στη Λουιζιάνα, γυρίστε πίσω στις φτωχογειτονιές και τα γκέτο των βόρειων πόλεων μας, γνωρίζοντας ότι με κάποιο τρόπο αυτή η κατάσταση μπορεί και θα αλλάξει.

Ας μην βυθιζόμαστε στην κοιλάδα της απελπισίας, σας λέω σήμερα, φίλοι μου.

Και έτσι, ακόμα κι αν αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες του σήμερα και του αύριο, έχω ακόμη ένα όνειρο. Είναι ένα όνειρο βαθιά ριζωμένο στο αμερικανικό όνειρο.

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα αυτό το έθνος θα ανατείλει και θα ζήσει την αληθινή σημασία του πιστεύω του: ". Θεωρούμε ότι αυτές οι αλήθειες  είναι αυτονόητες, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι"

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα στους κόκκινους λόφους της Τζόρτζια, οι γιοι των πρώην σκλάβων και οι γιοι των πρώην ιδιοκτητών σκλάβων θα είναι σε θέση να καθίσουν μαζί στο τραπέζι της αδελφότητας.

 Έχω ένα όνειρο ότι μια ημέρα ακόμη και η πολιτεία του Μισισιπή, μια πολιτεία πνιγηρή από την φλογερή θερμότητα της αδικίας, πνιγηρή από  τη θερμότητα της καταπίεσης, θα μεταμορφωθεί σε μια όαση ελευθερίας και δικαιοσύνης.

Έχω ένα όνειρο ότι τα τέσσερα μικρά παιδιά μου θα ζήσουν μια μέρα σε ένα έθνος όπου δεν θα κρίνονται από το χρώμα του δέρματός τους αλλά από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους.

Έχω ένα όνειρο σήμερα!

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα, κάτω στην Αλαμπάμα με τους φαύλους ρατσιστές της,  με κυβερνήτη που τα χείλη του στάζουν λόγια όπως «παρεμβολή» και «ακύρωση» - Μία ημέρα ακριβώς εκεί, στην Αλαμπάμα, μικρά μαύρα αγόρια και μαύρα κορίτσια θα να είναι σε θέση να ενώσουν τα χέρια με λίγα λευκά αγόρια και λευκά κορίτσια σαν αδελφές και αδέλφια.

Έχω ένα όνειρο σήμερα!

Έχω ένα όνειρο ότι μια μέρα θα εξυψωθεί κάθε κοιλάδα, και κάθε λόφος και βουνό θα χαμηλώσουν, τα ανώμαλα μέρη θα γίνουν επίπεδα και ότι τα κυρτά μέρη θα γίνουν ίσια. "Και η δόξα του Κυρίου θα αποκαλυφθεί και κάθε σάρκα θα το δούμε μαζί."

Αυτή είναι η ελπίδα μας, και αυτή είναι η πίστη που πάω πίσω στο Νότο μαζί τους.
Με αυτήν την πίστη, θα είμαστε σε θέση να βγάλουμε με κόπο από τα βουνά της απογοήτευσης  μια πέτρα ελπίδας. Με αυτήν την πίστη, θα είμαστε σε θέση να μετατρέψουμε τις κακόηχες διαφωνίες  του έθνους μας σε μια όμορφη συμφωνία αδελφοσύνης. Με αυτήν την πίστη, θα είμαστε σε θέση να εργαστούμε από κοινού,  να προσευχηθούμε μαζί, να αγωνιστούμε μαζί, να πάμε στη φυλακή μαζί, να αγωνιστούμε για την ελευθερία μαζί, γνωρίζοντας ότι θα είμαστε ελεύθεροι μία ημέρα.


Και αυτή θα είναι η ημέρα - αυτή θα είναι η ημέρα που όλα τα παιδιά του Θεού θα είναι σε θέση να τραγουδήσει με νέο νόημα:
     Η χώρα μου, γλυκιά γη της ελευθερίας, από σένα τραγουδώ.
     Γη όπου πέθαναν οι πατέρες μου, η γη της υπερηφάνειας του προσκυνητή,
     Από κάθε βουνοπλαγιά, ας ηχήσει η ελευθερία!

Και αν η Αμερική μπορεί να είναι ένα μεγάλο έθνος, αυτό πρέπει να γίνει πραγματικότητα.
Και γι 'αυτό ας ηχήσει η ελευθερία από τους τεράστιους  λόφους του Νιου Χάμσαϊρ.

     Ας ηχήσει η ελευθερία από τα δυνατά βουνά της Νέας Υόρκης.
     Ας ηχήσει η ελευθερία από τα υψώματα Alleghenies της Πενσυλβάνια.
     Ας ηχήσει η ελευθερία από τα χιονισμένα Βραχώδη Όρη του Κολοράντο.
     Ας ηχήσει η ελευθερία από τις καμπύλες πλαγιές της Καλιφόρνιας.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό:

   Ας ηχήσει η ελευθερία από το Πέτρινο Βουνό της Τζόρτζια.
   Ας ηχήσει η ελευθερία από Lookout Mountain του Τενεσί.
  Ας ηχήσει η ελευθερία από κάθε λόφο και γήλοφο του Μισισιπή.
   Από κάθε βουνοπλαγιά, ας ηχήσει η ελευθερία.

Και όταν συμβαίνει αυτό, και όταν επιτρέψουμε να ηχήσει η ελευθερία , όταν την αφήσουμε να αντηχήσει από κάθε χωριό και κάθε κωμόπολη, από κάθε πολιτεία και κάθε πόλη, τότε θα είμαστε σε θέση να επιταχύνουμε εκείνη την ημέρα, που όλα τα παιδιά του Θεού, μαύροι άνδρες και άσπροι άνδρες,  Εβραίοι και Εθνικοί, προτεστάντες και καθολικοί, θα είναι σε θέση να ενώσουν τα χέρια και να τραγουδήσουν τα λόγια του παλιού Νέγρικου σπιρίτουαλ:

Επιτέλους ελεύθερος! Επιτέλους ελεύθερος!
Ευχαριστούμε τον Παντοδύναμο Θεό, είμαστε ελεύθεροι επιτέλους! ''


Σημειώσεις

 1 Εκτός από αυτόν τον ιστορικό λόγο, ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ έδωσε και άλλες ομιλίες συνεχίζοντας τον αγώνα του κατά της φτώχειας και συμπαραστεκόμενος στους αγωνιζόμενους Μαύρους. Στις 4 Απριλίου 1967 έδωσε ομιλία με τίτλο ''Πέρα από το Βιετνάμ'' (Beyond Vietnam)
Στις 3 Απριλίου 1968 έδωσε ομιλία με τίτλο «Ανέβηκα στην κορυφή του Όρους» (I Have Been to the Mountain Top) στο Μέμφις, όπου είχε κληθεί, για να υποστηρίξει την απεργία διαρκείας των μαύρων εργατών καθαριότητας για ίσους μισθούς με τους λευκούς εργάτες. Ήταν η τελευταία ομιλία.Τη νύχτα 4ης Απριλίου έπεφτε νεκρός από μία σφαίρα στο κεφάλι.

2 Εννοεί εκατό χρόνια. Στο πρωτότυπο Five score years ago. Ο Μ.Λ. Κινγκ χρησιμοποιεί σκοπίμως αυτόν τον τρόπο για να δηλώσει το χρόνο, όπως είχε κάνει ο Αβραάμ Λίνκολν σε ομιλία του στο νεκροταφείο του Γκέττυσμπουργκ ξεκινώντας με τις λέξεις "Four score and seven years ago''  δηλαδή 87 χρόνια πριν, χρονολόγηση που χρησιμοποιούσε ο King James στη μετάφραση της Βίβλου η οποία είχε τεράστια επιρροή στην αγγλική λογοτεχνία για περισσότερο από 400 χρόνια, και που διαβαζόταν ευρέως εκείνη την εποχή

3 Γκραντουαλισμός, gradualism: Φιλοσοφικός και θρησκειολογικός όρος που πρεσβεύει ότι η προσέγγιση της αλήθειας είναι δυνατή με πολλαπλές προοδευτικές ασκήσεις, και χαρακτηρίζεται από το βαθμιαίο. Το «βαθμιαίο» υπονοεί την πολλαπλότητα, τη συσσώρευση και το χωροχρονικό προσδιορισμό. Η θεωρία του γκραντουαλισμού (βαθμιαίου) πλησιάζει περισσότερο το ρελατιβισμό (σχετικοκρατία) και τον πλουραλισμό (πολυαρχία). Αντίθετη προς τον γκραντουαλισμό είναι η θεωρία του σουμπιτισμού. Ο όρος προέρχεται από την αγγλική λέξη gradual = βαθμιαίος.
Είναι η τακτική, ο τρόπος δράσης, συμπεριφοράς, που αποσκοπεί στο να επιτύχει κάποιο σκοπό, όπως  πολιτική αλλαγή, με σταδιακό τρόπο και όχι με μια απότομη δραστική κίνηση, όπως εξέγερση ή επανάσταση.

4 Στο πρωτότυπο business as usual


A.B
Historia
28/8/2016




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου